Elektriksiz Bir Dünyada İletişim Nasıl Olurdu?

Uzak mesafelerdeki insanlarla iletişim kurmak için en eski yöntemler ateş, davullar ve güvercinlerdi. Bayraklar ve meşaleler aracılığıyla verilen sinyaller kısa mesafe için tercih edilirdi. 

Elektrikli telgraf icat edilmeden önce görsel telgraf adı verilen cihazlardan da faydalanılmıştır.  Görsel telgrafın başarılı örneklerinden biri olan semafor, 1791’de Fransa’da Claude ve Ignace Chappe kardeşler 

tarafından geliştirilmiştir. Bu sistemde bulunan kulelerde kollar vardır ve her bir kol çeşitli açılarda hareket etme özelliğine sahiptir. Hareket etme özelliği sayesinde harfler ve sayılar oluşturarak, 5 ile 10 km aralıklarla yerleştirilen kuleler ile uzak mesafelerde iletişime olanak vermektedir. 

Elektrik öncesi telgraf sistemleri.

Telgraf kelimesi , Yunanca "uzak" anlamına gelen tele ve "yazmak" anlamına gelen graphein kelimelerinden türemiştir . 18. yüzyılın sonlarına doğru Fransa'da geliştirilen optik bir semafor sistemini tanımlamak için kullanılmaya başlanmıştır. 

Bununla birlikte, yazılı tarihten önce de birçok telgraf iletişimi türü kullanılmıştır. Uzaktan iletişimin en eski yöntemleri, duman, ateş, davul ve güneşin yansıyan ışınları gibi araçları kullanmıştır. 

Bayraklar ve meşalelerle verilen görsel sinyaller kısa mesafeli iletişim için kullanılmış ve özellikle dünya donanmaları tarafından yaygın olarak kullanılan iki bayraklı semafor sisteminin kullanıldığı 20. yüzyıla kadar kullanılmaya devam etmiştir.

Elektrikli telgrafın geliştirilmesinden önce, mesajlar değişken ekranlar aracılığıyla uzak mesafelere görsel sistemler kullanılarak iletiliyordu. Görsel telgrafların en başarılılarından biri de şuydu:

Fransa'da geliştirilen semaforChappe kardeşler, Claude veIgnace tarafından 1791'de geliştirilen bu sistem, tepe kulelerindeki bir kirişin uçlarına monte edilmiş hareketli kollardan oluşuyordu. 

Semaforun her bir kolu, 45° aralıklarla yedi açısal pozisyon alabiliyordu ve yatay kiriş saat yönünde veya saat yönünün tersine 45° eğilebiliyordu. Bu şekilde sayılar ve alfabenin harfleri temsil edilebiliyordu . 

Uzun mesafeler üzerinden iletimi sağlamak için bu kulelerden oluşan zincirler inşa edildi. Kuleler 5 ila 10 km (3 ila 6 mil) aralıklarla yerleştirilmişti ve dakikada üç sembollük bir sinyal hızı elde edilebiliyordu.